Historia Anny: droga do radzenia sobie z depresją

Aby lepiej pokazać związek między myślami automatycznymi, przekonaniami pośredniczącymi i przekonaniami kluczowymi, przyjrzyjmy się historii Anny — młodej kobiety, która zmaga się z depresją i zwątpieniem w siebie.

Na początek poznajmy bliżej jej życie i otoczenie:

Anna dorastała w niepełnej rodzinie w niewielkim mieście. Gdy miała 6 lat, jej ojciec odszedł do innej kobiety. Relacja z mamą była trudna: mama często ją krytykowała i rzadko chwaliła.

Po rozwodzie rodzice prawie ze sobą nie rozmawiali, a Anna czuła się rozdarta między dwiema stronami i próbowała zadowolić każdą z nich. W nowej rodzinie ojca pojawiło się troje dzieci, z którymi spędzał dużo czasu: wyjazdy za miasto, wspólny sport, weekendowe aktywności. Anna czuła żal, zazdrość i bolesne poczucie odsunięcia na bok.

W szkole Anna zaczęła osiągać bardzo dobre wyniki — w dużej mierze po to, by zasłużyć na uznanie mamy, dla której dobre oceny były oczywistym standardem. Później ukończyła studia z wyróżnieniem na kierunku „marketing”. Dziś ma 23 lata, nie jest w związku małżeńskim i nie ma dzieci. Szuka pracy oraz większej stabilności, a do psychologa zgłasza się z powodu depresji.

Jej stan pogorszył się przez trudności ze znalezieniem pracy. Anna ograniczyła kontakty społeczne, przez większość czasu czuje przygnębienie i jest przekonana, że nic jej się nie uda.

Zobaczmy teraz, jak trzy poziomy myślenia Anny ujawniają się w rozmowie z psychologiem:

Anno, przypomnij sobie, proszę, sytuację z ostatnich dni, w której pojawiły się silne negatywne emocje.

To było wczoraj. Przeglądałam oferty pracy i zobaczyłam idealne ogłoszenie: ciekawa firma, elastyczny czas pracy, dobre wynagrodzenie. Ale zamarłam i ostatecznie nie wysłałam CV.

Co dokładnie Cię powstrzymało?

Pomyślałam, że i tak mnie nie przyjmą. Że to dla mnie za trudne. Że sobie nie poradzę (myśl automatyczna).

Co oznacza dla Ciebie myśl, że sobie nie poradzisz?

Że nie wykonam zadań wystarczająco dobrze i że popełnianie błędów jest czymś bardzo złym (przekonanie pośredniczące).

Jak nazwałabyś osobę, która popełnia błędy i z czymś sobie nie radzi?

Nieudacznikiem. Kimś, kto nie nadaje się do niczego poważnego.

A jeśli dotyczy to Ciebie — jeśli napotykasz trudności i popełniasz błędy, to kim wtedy jesteś?

Chyba nieudacznicą (przekonanie kluczowe).

Więcej treści w naszym aplikacji

Widzisz tylko część treści, w aplikacji znajdziesz wiele interaktywnych artykułów. A także teksty psychologiczne z śledzeniem dynamiki stanu, dziennik, dziennik automatycznych myśli i wiele więcej!

Widzimy teraz, jak trzy poziomy myślenia Anny łączą się ze sobą i wpływają na jej stan emocjonalny.

Warto pamiętać: Anna nie urodziła się z takimi przekonaniami. Pojawiły się i utrwaliły w ciągu życia pod wpływem doświadczeń oraz otoczenia. To oznacza, że można je zmieniać.

Praca zaczyna się od myśli automatycznych. Gdy Anna nauczy się je zauważać i podważać, ich wpływ będzie stopniowo słabł. Dzięki temu możliwa stanie się praca na kolejnym poziomie — z przekonaniami pośredniczącymi.

Z czasem, krok po kroku, te zmiany pomogą jej także przekształcić przekonania kluczowe i zastąpić je bardziej realistycznymi oraz wspierającymi.