Zależy nam na tym, by ten dział jak najlepiej wspierał cię w poprawie i łagodzeniu trudnego samopoczucia. Dlatego ważne jest, by omówić wszystkie możliwe przyczyny jego zmian.
Kiedy mówimy o depresji, mamy na myśli zestaw konkretnych objawów, o których już wspominaliśmy. Trzeba jednak pamiętać, że nie zawsze te objawy oznaczają zaburzenie psychiczne.
Warto mieć na uwadze, że biologia naszego organizmu odgrywa ogromną rolę nie tylko w zdrowiu fizycznym, ale i psychicznym. Problemy somatyczne mogą silnie wpływać na nasz nastrój, powodując symptomy łudząco podobne do depresji.
Dobrym przykładem są hormony. Wywierają one ogromny wpływ na zachowanie i stan psychiczny człowieka.
Badania z zakresu psychoendokrynologii pokazują, że układ nerwowy i dokrewny są ze sobą ściśle powiązane i wspólnie odpowiadają za utrzymanie homeostazy, czyli równowagi organizmu.
Dbaj o ciało, by dusza chciała w nim pozostać.
Sokrates
Dlatego wszelkie wahania hormonalne mogą prowadzić do poważnych zaburzeń emocjonalnych.
Więcej treści w naszym aplikacji
Widzisz tylko część treści, w aplikacji znajdziesz wiele interaktywnych artykułów. A także teksty psychologiczne z śledzeniem dynamiki stanu, dziennik, dziennik automatycznych myśli i wiele więcej!
Na przykład obniżona funkcja tarczycy może przyczyniać się do rozwoju depresji, nasilenia lęku i innych trudności psychicznych.
Nadczynność tarczycy natomiast bywa związana z manią, drażliwością, nasilonymi wahaniami nastroju, a nawet objawami psychotycznymi.
Akromegalia, czyli nadmierne wydzielanie hormonu wzrostu, może przejawiać się m.in. obniżeniem aktywności psychicznej, apatią w połączeniu z euforycznym nastrojem.
Osoby z zaburzeniami endokrynnymi zmagają się więc nie tylko z fizycznymi skutkami choroby, ale również ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń psychicznych, takich jak lęk, depresja, stany maniakalne, dezorientacja i inne.
W połowie XX wieku wyodrębniła się osobna dziedzina nauki – psychoendokrynologia, badająca zależności między układem hormonalnym człowieka a jego psychiką.
Istnieje nawet termin „zespół psychoendokrynny” – określa on zaburzenia psychiczne pojawiające się na tle chorób endokrynologicznych. Należą do nich m.in. zaburzenia nastroju, stany wyczerpania (astenia), obniżenie aktywności psychicznej oraz zmiany w sferze popędów i instynktów.
Oprócz hormonów ogromny wpływ na nasze samopoczucie mają także witaminy.
Na pierwszy rzut oka awitaminoza i depresja nie wydają się ze sobą powiązane, ale badania pokazują, że związek między nimi jest znacznie silniejszy, niż mogłoby się wydawać.
Zapewne zgodzisz się, że witaminy są niezbędne do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych. Jest ich wiele, a każdy pełni swoją niezastąpioną rolę. Gdy któregoś zaczyna brakować, pojawia się stan niedoboru.
Awitaminoza to stan, w którym organizm ma wyraźny niedobór lub wręcz całkowity brak konkretnej witaminy.
Deficyt różnych witamin może wpływać na zdrowie psychiczne w odmienny sposób – od niewielkiego dyskomfortu aż po objawy, które potrafią naprawdę przestraszyć.
Badania wykazały, że awitaminoza może przyczyniać się do rozwoju lęku i depresji, a także nasilać objawy u osób z istniejącymi już zaburzeniami, takimi jak zaburzenia obsesyjno–kompulsyjne czy choroba afektywna dwubiegunowa.
Nawet jeśli generalnie jesteś zdrową osobą, niedobór określonych witamin może pogarszać nastrój i obniżać stabilność emocjonalną.
Przykłady niedoborów witamin i ich możliwe objawy:
A to tylko część możliwych objawów, które łatwo pomylić z epizodem depresyjnym.
Historie z naszego zespołu dodatkowo pokazują, jak ważne jest uwzględnianie gospodarki hormonalnej i poziomu witamin przy diagnozowaniu zaburzeń psychicznych.
Jedna z osób w naszym zespole była przekonana, że przechodzi wypalenie: towarzyszyła jej nieustanna, niezrozumiała senność, pogorszenie nastroju, brak chęci do działania.
Świadoma tego, że przyczyną mogą być również hormony i witaminy, skonsultowała się z lekarzem, zbadała poziomy i niedobory, rozpoczęła suplementację witaminy D i po pewnym czasie poczuła wyraźną poprawę.
Inna osoba z zespołu – kobieta doświadczająca objawów przypominających depresję – dowiedziała się, że cierpi na anemię z niedoboru żelaza, a leczenie tego schorzenia przyniosło znaczną poprawę jej samopoczucia.
Opisywała swój stan tak: „Ciągle chciało mi się spać, na nic nie miałam ochoty, nie chciałam z nikim rozmawiać. Męczyła mnie ogromna apatia, zawroty głowy, drażliwość. W pewnym momencie naprawdę zaczęłam myśleć, że mam depresję, dopóki przypadkiem nie zrobiłam morfologii i nie wyszły problemy z hemoglobiną.
Potem wykonałam dodatkowe badania, które wykazały niski poziom żelaza i ferrytyny. Okazało się, że mam anemię z niedoboru żelaza, a ja przez cały czas byłam przekonana, że to depresja. Po kursie leczenia wróciłam do dawnego stanu – poczułam ogromną poprawę”.
Dzieląc się tymi historiami, chcemy ostrzec cię przed pochopnym stawianiem diagnozy.
Jeśli więc odczuwasz obniżony nastrój, zmęczenie, brak sił i inne opisane wyżej objawy, zwróć uwagę nie tylko na sferę psychiczną, ale też na stan zdrowia fizycznego.
Skonsultuj się z lekarzem, wykonaj podstawowe badania, sprawdź poziom witamin i hormonów. Być może już to wystarczy, by twój nastrój wyraźnie się poprawił.
