Technika: lustro samokrytyki

Spróbuj skorzystać z prostego sposobu: zacznij stawiać bliskim takie same wymagania, jakie zwykle stawiasz sobie. Rób to naprawdę uczciwie.

Bardzo często już po kilku minutach staje się jasne, jak surowa i niesprawiedliwa bywa wewnętrzna krytyka.

Przedstawmy to ćwiczenie na przykładzie dialogu osoby w trakcie terapii z psychologiem:

„Dmitrij, powiedział pan, że zwolnienie z pracy wywołało u pana poczucie porażki i myśli w stylu: «Jestem nieudacznikiem, nic mi nie wychodzi»”.

„Spójrzmy na te myśli z innej perspektywy. Proponuję krótką scenkę: wypowie pan swoje krytyczne zdania, ale skieruje je nie do siebie, tylko do bliskiej osoby – na przykład najlepszego przyjaciela”.

„Ja zagram przyjaciela, który też stracił pracę. Pan pozostaje sobą. Gotowy spróbować?”

„Tak, spróbujmy”.

„Zaczynamy. Mówię: «Dzisiaj mnie zwolnili»”.

„Pewnie… zrobiłeś coś nie tak. Inaczej by cię nie zwolnili”.

„Co dokładnie, jak sądzisz?”

„No… możliwe, że popełniałeś błędy, byłeś zbyt mało uważny”.

„Czyli teraz mnie krytykujesz?”

„Chyba tak. Wygląda na to, że sobie nie radziłeś. Może po prostu nie jesteś wystarczająco dobry w swojej pracy”.

„Jest mi bardzo przykro to słyszeć. Liczyłem na wsparcie”.

„Rozumiem… ale jeśli popełniałeś błędy i sobie nie radziłeś, jak mam cię wspierać?”

Więcej treści w naszym aplikacji

Widzisz tylko część treści, w aplikacji znajdziesz wiele interaktywnych artykułów. A także teksty psychologiczne z śledzeniem dynamiki stanu, dziennik, dziennik automatycznych myśli i wiele więcej!

Po tej scenie Dmitrij powiedział, że było mu niezwykle trudno wypowiadać takie słowa do bliskiej osoby. Zrozumiał, że w rzeczywistości nigdy by się tak nie zachował – a wobec siebie postępował tak cały czas.

Mów do siebie tak, jak mówiłbyś do osoby, którą kochasz.

Brené Brown

Zadziwiające, prawda? To, czego niemal nie jesteśmy w stanie powiedzieć komuś bliskiemu, mówimy sobie samym z łatwością.

Często potrafimy być cierpliwi, delikatni i wyrozumiali wobec innych – a zupełnie zapominamy okazywać to sobie.

Spróbuj zrezygnować z podwójnych standardów. Ty także zasługujesz na szacunek, wsparcie i życzliwość.

Pamiętaj: zdrowa samoocena jest jednym z kluczowych fundamentów twojej motywacji, celów i życiowej energii.

Przy niskiej samoocenie zaniżamy własne możliwości i w pewnym sensie sami odbieramy sobie prawo do szczęścia.

Zacznij stopniowo zmieniać stosunek do siebie: zauważaj małe sukcesy, pozwalaj sobie być człowiekiem, popełniać błędy i uczyć się. Małe kroki prowadzą do dużych zmian.